TerugLargeIn the passing light of day
Op voorraad
Bezorging pakket:  verwacht op vrijdag, 25.08.2017 of zaterdag, 26.08.2017Slechts 2 stuks in voorraad - bestel nu!

Artikelinformatie

CategorieVinyl
ThemaBands
GenreProgressive Metal
Geluidsdrager2-LP & CD
VerpakkingGatefold
Verkrijgbaar sinds 13.01.2017
Artikelnummer345218

Nu verkrijgbaar als 2-LP op zwart vinyl inclusief het album op CD.

Als je het ook goed nieuws vindt dat het innovatieve rockalbum "Remedy Lane" van de Zweedse progressieve metalband 'Pain of Salvation' opnieuw verkrijgbaar is, hebben we nog meer goed nieuws voor je! Aan het begin van 2017 werd het nieuwe album "In the Passing Light of day" uitgebracht. Hoewel "In the Passing Light of day" verder bouwt op de eerdere albums, wordt het ook duidelijk dat de band vooruit kijkt.

Klantbeoordeling van "In the passing light of day"

  • 2
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
Ø 5 sterren 2 reviews
10%

Geef je mening over "In the passing light of day" en ontvang binnen 24 uur een kortingscode van 10%.
Schrijf een recensie

recensie1 tot 2 van 2 Sorteren op: Datum | Nuttig

Geschreven op:

1 review

Pain of Salvation – In the Passing Light of Day

Op een gegeven moment kijk je de dood in de ogen. Jouw leven hangt aan een zijden draadje – een vleesetende bacterie eet jouw lichaam volledig leeg. De strijd begint. De wil om te overleven is groot; het gevecht dat hier naar leidt is dat ook.

Voor frontman en muzikale duizendpoot Daniel Gildenlöw is dit scenario, begin 2014, geen fictie, maar regelrechte realiteit. Al blijft het horrorgehalte wel aanwezig. En wat doe je als muzikaal genie als je die vreselijke aanval overleeft? Juist, een conceptueel meesterwerkje onder de vorm van In the Passing Light of Day uitbraken.

Er werd ons op voorhand aangekondigd dat de band qua stijl terug naar the old days zou gaan, ten tijde van Remedy Lane. Toevallig ook een plaat waar Daniel vele duivels van zich af moest schrijven. En omdat zo’n smerige bacterie vele malen erger was dan wat hij voorheen had meegemaakt, mocht het er op deze plaat ook gerust wat steviger aan toegaan. Gevolg: Pain of Salvation heeft nog nooit zo hard geklonken en dat kunnen we enkel maar positief vinden.

Al bij de eerste tonen van opener On a Tuesday is het duidelijk: het is alsof Biohazard samen gesmolten is met pakweg Korn. Al verandert dit snel als de ritmesectie zijn intrede doet. De tegenmaten worden rond de oren gezwierd dat het een lieve lust is. Zo kennen we de band weer.

On a Tuesday is ook meer dan alleen maar een opener; de opbouw naar dat machtige einde doet vermoeden dat dit eerder de epische laatste song van een plaat is; zoals zoveel andere (progressieve) bands doen. PoS opent hiermee zeer sterk en zal dus wel heel sterk uit de hoek moeten komen om dit nog te toppen. En de band doet het.

En zoals het Pain of Salvation betaamt, is dit niet zomaar een conceptalbum – als het dat überhaupt al is -, want de tracks verschillen heel erg onderling en hebben dus op het eerste gehoor helemaal niks met elkaar gemeen. Op het tweede gehoor ook niet, buiten enkele muzikale intermezzo’s die geheel toevallig in verschillende songs terugkomen. Zo krijgen we het stevige Tongue of Gold, de iets minder stevige, maar-toch-nog-te-hard-voor-een-ballad-ballad Meaningless en het rustige Silent Gold voorgeschoteld vooraleer we aan de climax van het album gaan beginnen. Tot hier was het muzikaal gezien al smullen; bij het vervolg eten we gewoon onze vingers mee op.

Al moet het gezegd dat deze plaat zich niet zomaar in je brein nestelt; er zijn enkele luisterbeurten nodig om de virtositeit volledig te laten doordringen. Maar dan kruipt het onder de huid en bijt het zich daar vast en het laat niet meer los. Zo had ik eerst die prachtige gitaarsolo in Angels of Broken Things niet meteen opgemerkt. Blijkt dit een meesterlijk stukje muziek te zijn; de beste solo uit de PoS-stal so far. De Zweden zijn meesters in het camoufleren van hoogstandjes.

En dan moet If This is the End nog komen. Deze track blijft eerst heel rustig voortkabbelen tot Daniel aan het “I want to stay”-gedeelte begint, Drummer Léo Margarit geselt zijn drumvellen als nooit tevoren en Gildenlöw roept “Stay” tijdens een Meshuggah-iaans moment. Kippenvel alom. Er wordt dan nog doorgetrokken tot een magistraal – strijkorkest inclusief – hoogtepunt.

Het is even bekomen hierna. En dat kan gelukkkig met de afsluiter, en titeltrack, In the Passing Light of Day, die er zijn tijd voor neemt om als lelijke eendje, nog eenmaal uit te groeien tot mooie zwaan. Het typeert deze schijf: er is tijd nodig om al deze schoonheid te laten doordringen, maar als het gebeurt, dan doet het pijn aan de ogen (of aan de oren – zo mooi – in dit geval). Pain of Salvation 2.0 is gearriveerd.

Eef VP - amped-up.be

Heeft deze recensie je geholpen?

Plaats hieronder je reactie:

Geschreven op:

8 reviews

Nu al album van het jaar?

Nou ja, album van het jaar? Daar is het een beetje vroeg voor, maar "In the passing light of day" is voor mij zeker het album van de maand januari. De vinyl editie ziet er ook nog eens goed verzorgd uit, inclusief een cd.

1 van de 1 mensen vonden deze recensie nuttig.

Plaats hieronder je reactie:

recensie1 tot 2 van 2