Op voorraad
Bezorging pakket:  verwacht op woensdag, 23.08.2017 of donderdag, 24.08.2017Slechts 1 stuks in voorraad - bestel nu!

Artikelinformatie

CategorieCD's
ThemaBands
GenreHard Rock
GeluidsdragerCD
VerpakkingJewelcase
Verkrijgbaar sinds 05.12.2014
Artikelnummer292737

Het nieuwe, 11e album van de melodic hard rockers 'Ten' krijgt de naam "Albion" mee. Deze extreem woeste plaat bevat alle sterke punten van de band, die in de jaren '90 werd opgericht. Hij verdient een plek in elke platencollectie.

Klantbeoordeling van "Albion"

  • 1
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
Ø 5 sterren 1 review
10%

Geef je mening over "Albion" en ontvang binnen 24 uur een kortingscode van 10%.
Schrijf een recensie

recensie1 tot 1 van 1 Sorteren op: Datum | Nuttig

Geschreven op:

6 reviews

Zeer goed album van Ten

Een album met ballen, ook figuurlijk; het rockt als een tierelier, maar ten alle tijden melodieus.

De opener "Alone in the Dark Tonight" start met vette riffs. Na een aantal niet al te makkelijk in het gehoor liggende zanglijnen, komt de aap uit de mouw en hebben we mooie meezing refreinen en dus een goed rocknummer.

Het makkelijker in het gehoor liggende "Battlefield" is een smaakvolle Ten rocker; heldere gitaarklanken en gitaarmuren wisselen elkaar af.

"It's Alive" heeft eigenaardig synthesizerwerk dat me wat aan "Crazy Horses" van The Osmonds doet denken. Maar het nummer op zich is heel anders, gewoon erg Ten. Dit hele album heeft naast al het geweld van de drie(!) gitaristen, sowieso een opvallend gebruik van synthesizers.

"Albion Born", met een mooi a capella begin. Een celtic geïnspireerd nummer volgt (Blackmore's Night, zo kan het ook!) Ten heeft deze bombast eerder gepresenteerd in dergelijke nummers, maar dit is het beste geproduceerd. Veel aandacht voor achtergrondzang, klinkt zeer mooi allemaal, zoals op heel het album het geval is.

De powerballad "Sometimes Love Takes the Long Way Home" is prachtig zoals we van Ten verwachten mogen. De harp achtig klanken zijn een goede keuze hierbij. Mooie track.

"A Smuggler's Tale" doet me het meest denken aan het materiaal van het meesterlijke album "The Robe". Op een goede geluidsinstallatie is er een rijk geluid waar te nemen waarin veel detail te ontdekken valt.

"Die for Me" is een stevige maar tegelijk ook relaxte rocker. Goede zang, die lekker de laagte in gaat. Ik ken alleen Gary Hughes die dat als rockzanger zo kan, hij heeft een geluid ontwikkelt tijdens zijn Ten platen, die uit duizenden herkenbaar is. Best anders als op z'n allereerste soloplaten lang geleden.

Het rockende "Ends This Day" heeft Scorpions achtig gitaarwerk, toen die band de meestergitarist Uli Jon Roth nog in dienst had (jaren 70). Lekkere beuker, met dik drumwerk.

Het door Andrea Bocelli geïnspireerde "Gioco D'Amore" is niet slecht maar Ten kan wel beter dan dit. Het enige wat mindere stuk voor mij.

Het mooi opgebouwde "Wild Horses" begint als een soort power ballad. Als afsluitende track heeft Ten vaak ook iets aparters. In de laatste anderhalve minuut gaat de band echt los, en hoor je nog even een priemende rock 'n' roll piano pingelen, maar dat geintje werkt absoluut.

Het is weer een heel mooi Ten album!

Heeft deze recensie je geholpen?

Plaats hieronder je reactie:

recensie1 tot 1 van 1